تبليغاتX
ساقی میکده - به ياد بودن يا ياد كردن! مسئله اين است


ساقی میکده

اگر ساقی حسین است ما می نخورده مستیم





















 

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ ...

همانان كه خدا را (در همه احوال) ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى‏كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند ...

به ياد بودن يا ياد كردن؟! مي تواني فرق اين دو را بگويي؟ صبر كن صبر كن، فرقي ندارد؟ خيلي انصافي! ادامه نده، صبر كن خودم مي گويم.

دوباره آيه را بخوان الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ ...

شنيده اي رجب ماه خداست؟ صداي باران را مي شنوي؟ غبار شيشه ي پنجره ي دل را قطره هاي باران آرام آرام مي شويد، عجب هوايي شده است، كاش مي شد در خيابان خدا قدمي زد ...

قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ ... بيشتر از اين نمي توان خدارا ياد كرد، اين الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ كار ديگري ندارند؟ مي شود هميشه ياد خدا بود؟ خيلي سخت است، در خيابان راه بروي و چشم بگرداني و ياد خدا باشي، خيلي سخت است، قبول داري؟ اما مي شود هميشه ياد خدا بود!

العبد محمد تقي بهجت، يادش بخير، وقتي در نمازش ذكر يا ارحم الراحمين را با آن صداي خسته مي گفت حس مي كردم با مهربان ترين حرف مي زند، هميشه به ياد خدا بوده، من نمي گويم، احوالاتش را بخوان قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ  را متوجه مي شوي.

شنيدم يكي از دوستان در اعتكاف شركت كرده است، پيامكي برايش فرستادم «فلاني التماس دعا» بعد از چند روز گفت: «سعيد يادت كردم»، خوشحال شدم از اينكه چند لحظه اي در لحظاتي روحاني مراهم ياد كرده است...

من دوست ندارم خدارا ياد كنم! دوست دارم هميشه به ياد خدا باشم!

اميرالمومنين در غررالحمكم فرمود: المومن دائم الذكر و كثيرالفكر؛ چهل حديث امام (ره) باب تفكر در اين زمينه خواندني است.

آماده مي شويم براي پرواز به سوي خدا، مسافران زمين روي زمين نمانيد! آغاز پرواز همين ماه است و نقطه اوج ماه رمضان، بليط پرواز به ياد بودن است، العبد محمد تقي بهجت؛ از او هم كمكي بگيريم.

 

نوشته شده در دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت 21:23 توسط سعید توکلی| |


Design By : Night Skin