ساقی میکده
اگر ساقی حسین است ما می نخورده مستیم
سال قبل، دقيقا همين روزها بود كه مكه بودم و بهترين روزهاي زندگيم رو تجربه مي كردم، كاش ميشد يه فايل صوتي گذاشت اينجا و آهي كه از روي حسرت همين الان كشيدم رو مي شنيديد، با خاطرات اون روزها خوشم و دلمو خوش كردم كه دوباره يه روزي پام برسه به بيت الله ... حوصله ي نوشتن نداشتم و براي اينكه يه پست جديد گذاشته باشم همون مطلب دو سال قبل رو گذاشتم، حلال كنيد و دعا، دعا براي در امان بودن از فساد و حلال براي پست تكراري گذاشتن
اللهم رب شهر رمضان الذي انزلت فيه القرآن وافترضت علي عبادك فيه الصيام والرزقني حج بيتك الحرام في عامي هذه و في كل عام صل علي محمد و آل محمد خواستم بنويسم رمضان آمد و هنوز آماده نيستم، كليشه اي بود، نوشتم خوشبحال كساني كه خود را براي رمضان آماده كرده اند، قلم ايستاد، اين جمله را نيز بارها شنيده ام. چگونه خبر از آمدن رمضان و خوبي هايش بدهم؟ شايد اين جمله بهتر است، خوشحال نيستم كه رمضان رسيده است، آماده نيستم. تمام جملات نااميد كننده است و همراه با حسرت. حسرت از دست دادن لحظات گرانقدر رجب و شعبان. اما نه، نبايد ناسپاس بود، حضور در رمضان هم نعمتي است بسيار بزرگ، الحمدلله رب العالمين، حضوري كه مي تواند شروعي باشد براي صعود، صعود به قله خوبي ها. براي من بهتر است بنويسم: رمضان مرا خواهد ساخت، انشاءالله. شنيدم كه استاد مي گفت رمضان كلاس درسي است كه قبولي در آزمون آن پشتوانه اي قوي مي خواهد و آن قبولي در آزمون رجب و شعبان است. باز هم حسرت تمام وجودم را گرفت. گفتم استاد راه ديگري نيست؟ كار من تمام است؟! به قرآن نگاهي كرد. رمضان بهار قرآن است. اگر در قرآن غرق شوي شكوفا ميشوي. شكوفايي تو يعني قبولي. خوشحال شدم و اميدوار. هاتفي از گوشه ي ميخانه دوش گفت ببخشند گنه مي بنوش
| Design By : Night Skin |
اگر بندهاي براي طلب حاجتي چنان مشغول مناجاتم شود كه خواستهاش را فراموش كند . . .
