| تبليغات | X |
قالَ المهدی (عليه السلام) : أنَا الَّذى أخْرُجُ بِهذَا السَيْفِ فَأمْلاَالاَْرْضَ عَدْلا وَ قِسْطاً كَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً *
فرمود: من آن كسى هستم كه در آخر زمان با اين شمشير - ذوالفقار - ظهور و خروج مى كنم و زمين را پر از عدل و داد مى نمايم همان گونه كه پر از ظلم و جور شده است.
آقا دیر نکرده ای؟!
شمشیرتان کجاست ؟ بزن گردن مرا
جهان دیگر از ظلم و جور پر شده است، نشده است؟ مگر ظلم چیست؟ شاید تعریف ظلم را نمی دانم! شاید تمام جهان را نمی بینم؟ و شاید هنوز تمام جهان را ظلم و جور پر نکرده است.
نه، شرق و غرب عالم و شمال و جنوبش را تا انتها دیده ام، آقا وقتش رسیده است، دنیا عجیب بوی تعفن گرفته است، ظلم فراگیر شده است، روز به روز بر تعدادشان افزوده می شود. ظالمان را می گویم، می ترسم از آن روز که به ایشان ملحق شوم، اگر آن روز بیایی چه کنم؟ وقتش رسیده است ذوالفقارت سرهایشان را بیندازد، مردیم، چقدر بگوییم؛ آقا بیا!
آقا جسارت است ولی زودتر بیا
چه خوش است روزی که بگویند آقا؛ آمـــــــــــــــــد
چه کسی خبر آمدنت را به من می دهد؟ جانم را به او مژدگانی می دهم.
گوینده اخبار سراسری بزرگترین خبر تاریخ را اعلام می کند، «بسم الله الرحمن الرحیم، مژده بر منتظران ظهور، مهدی آمد ...»
روزهای خوش فرا خواهد رسید، اگر بیایی عدل و عدالت دیگر شعار نیست، جایگاه رفیع عدالت صاحب ندارد، آقا بیا و عدل علی را نشانمان بده
* بحارالانوار: ج 53، ص 179
